Ποια είναι τα ανεπιτήρητα, άγρια και ημιάγρια ιπποειδή στην Ελλάδα.

Στην χώρα μας για να αποφεύγουν οι αρμόδιες υπηρεσίες να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, εφευρίσκουν απίθανους τρόπους σε εξαιρετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Να ξεκαθαρίσουμε πως τα ανεπιτήρητα ιπποειδή δηλαδή τα μη δεσποζόμενα, τα αδέσποτα, εκείνα που δεν έχουν καταγραφεί είναι κυρίως αποτέλεσμα της χρόνιας αποφυγής από τους αρμόδιους εφαρμογής της καταγραφής και της ιχνηλασιμότητας τους.

14 ολόκληρα χρόνια χρειάστηκε το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην αρμοδιότητα του οποίου ανήκουν τα ιπποειδή, για να ενσωματώσει τον Ενωσιακό κανονισμό για την καταγραφή και ιχνηλασιμότητα των ιπποειδών.  

Και χρειάστηκε μόλις ένα βράδυ στον υφυπουργό κ. Κελέτση για να περάσει στον κανέναν την αρμοδιότητα για τα ανεπιτήρητα ιπποειδή (Τροποποίηση της υπ’ αρ. 726/107637/20.04.2022 απόφασης του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων «Καθορισμός συμπληρωματικών μέτρων εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/429 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 2016 (L 84), του κατ’ εξουσιοδότηση Κανονισμού (ΕΕ) 2019/2035 της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 2019 (L 314) και του εκτελεστικού Κανονισμού (ΕΕ) 2021/963 της Επιτροπής της 10ης Ιουνίου 2021 (L 213), όσον αφορά τη δημιουργία συστήματος για την ταυτοποίηση και την ιχνηλάτηση των δεσποζόμενων ιπποειδών» (Β’ 2028).

Τα ιπποειδή δεν είναι σκύλοι και γάτες που οι ιδιοκτήτες ξεφορτώνονται τις γέννες των ζώων τους γιατί δεν τα στειρώνουν. Τα πουλάρια δεν τα πετούν στον δρόμο, γιατί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι κέρδος για αυτούς που τα χρησιμοποιούν. Τα ιπποειδή φέρνουν χρήμα αδήλωτο.

Σε ποιους πιθανόν να ανήκουν τα ανεπιτήρητα ιπποειδή:

Μπορεί να ανήκουν σε εμπόρους που δεν τα δηλώνουν γιατί  δεν δηλώνουν τα κέρδη από τις πωλήσεις τους, δεν ιχνηλατείται η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή και πιθανόν η παράνομη σφαγή.

Όταν δεν γνωρίζουμε πως και που ζουν δεν γνωρίζουμε πως και που πεθαίνουν. 

Μπορεί να ανήκουν σε αγέλες που δεν φροντίζονται αφού κάποιοι καρπώνονται τις επιδοτήσεις για τις διάφορες «φυλές» ιπποειδών. Φυσικά και υπάρχουν συγκεκριμένες φυλές δεν αποτελούν όμως την πλειοψηφία των ομάδων ιπποειδών που ζουν ελεύθερα και κάποιοι επιδοτούνται.  

Μπορεί οι «ιδιοκτήτες»  να μην φρόντισαν σε μια αρχικά μικρή ομάδα ιπποειδών ελέγξουν την αναπαραγωγή τους, με αποτέλεσμα την αύξηση του πληθυσμού και την ανικανότητα τους να τα φροντίσουν.

Όταν όλα αυτά τα ζώα περιοριστούν σε συγκεκριμένο χώρο και καταγραφούν όπως ορίζει η ΥΑ 726/107637(ΦΕΚ Β΄2028/21.04.2022) Κι δεν ανήκουν πλέον στην κατηγορία των ανεπιτήρητων ιπποειδών αλλά στην κατηγορία των δεσποζόμενων ιπποειδών.

Άγρια και ημιάγρια ιπποειδή ανήκουν στην άγρια πανίδα εξαιρετικά απαραίτητη για την διατήρηση του οικοσυστήματος. Η Ευρωπαϊκή ένωση έχει θεσπίσει μέτρα και οικονομική υποστήριξη για την διατήρηση και προστασία τους.

Για τα άγρια ημιάγρια κυρίως άλογα υπάρχει ευρωπαϊκό πρόγραμμα στο οποίο μπορούν να ενταχθούν με σκοπό να έχουν νερό και τροφή για να μην κατεβαίνουν σε χωριά καταστρέφοντας καλλιέργειες. Η «λύση» που κάνουν πως δεν βλέπουν οι αρμόδιοι και τα άλογα φορτώνονται σε ζωάδικα (όχι σε φορτηγά νόμιμα μεταφοράς ιπποειδών, αλλά ποιος τα ελέγχει;; ) και εξαφανίζονται σε αυτοσχέδια κρεματόρια ή τελειώνουν κάπου μετά τα σύνορα της χώρας, είναι εγκληματική.

Υπάρχουν φυσικά και οι γνωστοί «εκπαιδευτές» που κλέβουν τα πιο μικρά για να τα πουλήσουν καμαρώνοντας για την φυλή που διαθέτουν προς πώληση.

Αν θελήσεις να βοηθήσεις οποιαδήποτε από τις παραπάνω κατηγορίες το ποίημα του Καβάφη «Ιθάκη» θα σε συντροφεύει χωρίς όμως να σε οδηγήσει σε κάποιο αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με την ισχύουσα ελληνική νομοθεσία τα ιπποειδή μπορεί να ανήκουν στα ζώα συντροφιάς (ανάλογα με το πως θα ερμηνευθεί ο νόμος από την αρμόδια υπηρεσία), μπορεί να είναι ζώα αθλητές, θεραπείας, παραγωγικά για τις φάρμες γαϊδουρινού γάλακτος.

Δεν είναι ζώα σφαγής για αυτό είμαστε υπερήφανοι που το καταφέραμε με νόμο το 2020 και ας μας έκραξαν οι μισές φιλοζωικές οργανώσεις με την κατηγορία πως «υποθάλπουμε οικονομικά συμφέροντα άλλων παραγωγικών τάξεων».

Καταγράφουμε την ανάρτηση ενός τοπικού εθελοντή που εδώ και δύο χρόνια βοηθά δύο σωματεία όσον αφορά τα άγρια άλογα του Πεταλά:

«Καλημέρα, με αφορμή την ανάρτηση  για το άλογο με το σπασμένο πόδι από τον "Πεταλά"  Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα βουνά αυτά , κάθε μέρα τα περνάω, έζησα τις "χρυσές εποχές" που τα "έσωζαν" και κάθε βράδυ τα φορτηγά κατέληγαν γεμάτα από τις αθώες ψυχές τους , έζησα τις εποχές που για κάθε κακό της μοίρας στους αγρότες της περιοχής έφταιγαν τα "άγρια άλογα" του Πεταλά,  κάθε άλογο που σε χωράφι έκανε ζημιά ήταν του Πεταλά...

Ποτέ δεν ανήκαν σε ιδιώτη που τα είχε απλά...ως χορτοκοπτικό, κάθε κακό που γινόταν στον όπως τον ξέραμε εμείς "δήμο Στράτου", είχε όνομα  "τα άλογα του Πεταλά"  

Είδα το αλογάκι με το χτυπημένο πόδι, στο κάμπο, όπως άλλα και άλλα περιστατικά, Όσο τα άλογα του Πεταλά είναι απροστάτευτα απ' την νομοθεσία πως ξέρουμε πως κάθε χτυπημένο άλογο είναι του Πεταλά και όχι κάποιου ασυνείδητου; 

Έχω σώσει νύχτες σε λάσπες και βροχές άλογα του Πεταλά, έχω τρέξει όπου μπορούσα να τα βοηθήσω και ο μόνος που το έμαθε ήταν: 

Εγώ και εκείνα...

Τα άλογα είναι ξεχωριστό κομμάτι, δεν είναι σκύλος, είναι άλλη η προσέγγιση άλλη η φιλοσοφία, ένα σπασμένο πόδι σε άλογο δεν σώζεται εύκολα...

Μόνο λύτρωση μπορεί να πάρει, όταν αυτή η λύτρωση γίνεται ανάρτηση και όχι πράξη θα υποφέρει το ζώο για ποιο λόγο; Για να ξυπνήσει ο κόσμος; 

Όχι ας κοιμάται απ' το να πονάει η ψυχούλα του αλόγου. 

Τα άλογα του Πεταλά θέλουν άμεσα λύση και κυρίως άμεσα ταυτότητα...

Και στο κάτω κάτω το αλογάκι ήταν σε ελαιόδεντρα και όπως ο καθένας μπορεί να το βαπτίσει άλογο του Πεταλά, κάποιος άλλος μπορεί να πει πως στο Πεταλά δεν φυτρώνουν ελιές και λιοστάσια...

Ας κοιτάζουμε το δάσος, με το να σωθεί το δέντρο το δάσος χάθηκε 

Και το συγκεκριμένο δάσος χρόνια τώρα χάνεται από : εμπόρους για κρέας, από αγρότες για επιδοτήσεις, από ασυνείδητους κυνηγούς και από αγανακτισμένους αγρότες, άμεσα και νόμιμη λύση για αυτά τα άλογα ώστε οι ψυχές των αλόγων, των αγροτών, των οδηγών και της ευρύτερης περιοχής να αγκαλιάσουν η μία την άλλη και να καταλάβουν πως δίπλα δίπλα πρέπει να πορευτούν και όχι απέναντι...»