• Ippothesis

Η ευχή μας για το 2021, να είμαστε όλοι σαν τον μικρό Λευτέρη

Μια δύσκολη και πολύ περίεργη χρονιά τελειώνει. Μέσα σε πανδημία και οικονομικές δυσκολίες, σε έναν κόσμο σε παύση, καταφέραμε πολλά περισσότερα από όσα μπορούσαμε να σκεφτούμε.


Θα καλωσορίσουμε το 2021 με τα λόγια ενός παιδιού, του Λευτέρη.

Πριν λίγο καιρό έγραψε μια έκθεση για μια ιστορία που φαντάστηκε.

Η φαντασία των παιδιών είναι ο κόσμος που έχουμε χάσει με τα λάθη μας. Διάβασε τις ιστορίες των αλόγων που έχουν σωθεί και εμπνεύστηκε μια δική του ιστορία για ένα αγρόκτημα, για την συνάντηση του με ένα άλογο χτυπημένο που εγκατέλειψαν, για την αγάπη που όλοι χρειαζόμαστε για να είναι ο κόσμος μας καλύτερος.


"Η ζωή στο αγρόκτημα είναι δύσκολη και περιπετειώδης με πολλές ευθύνες αφού η καθημερινότητα παίρνει αρκετό χρόνο φροντίζοντας το.

Το καλοκαίρι που έκανα τις διακοπές μου στην Λευκάδα ο παππούς μου και εγώ επισκεφθήκαμε ένα φίλο του από τα παλιά στο διπλανό χωριό «Απόλπαινα».

Όταν φτάσαμε αντικρίσαμε ένα μεγάλο αγρόκτημα γεμάτο λογιών δέντρα, φυτά, κήπο και ζώα. Γάτες, σκυλιά, κότες, μικρά μοσχαράκια, αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν τα δύο υπέροχα καφέ άλογα.


Τα άλογα είχαν το δικό τους κατάλυμα. Στο στάβλο φιλοξενούνταν ένα μικρό άλογο που άκουγε στο όνομα «Πάρης». Πλησίασα τον Πάρη και τον χάιδεψα ανάμεσα στα αυτιά. Γύρισε στοργικά θέλοντας να συνεχίσω να τον χαϊδεύω και μου είπε «μην φύγεις, συνέχισε να με χαϊδεύεις».


Γιατί δεν τρέχεις έξω με αυτό τον υπέροχο ήλιο;


Έχω κτυπήσει το πόδι μου και θα πάρει καιρός μέχρι να αναρρώσω. Ξέρεις Λευτέρη, πριν από ένα χρόνο ο κ. Τάσος με βρήκε αβοήθητο σε ένα χωράφι, χωρίς νερό, χωρίς φαγητό, τραυματισμένο στο πόδι. Από κάποιον που δεν με ήθελε και προτίμησε να μου κάνει κακό.


Ο Πάρης δάκρυσε και εγώ έσκυψα να τον αγκαλιάσω λέγοντας του πόσο τυχερός είναι που βρίσκεται σε ένα υπέροχο σπίτι όπου τον αγαπούν.


Εκείνη την στιγμή μπήκε μέσα ο γιατρός που επιβεβαίωσε πως έχει δυναμώσει και το τραύμα έχει επουλωθεί.

Είναι πια έτοιμος να απολαύσει την ελευθερία του.